De roos als symbool

 

Rozen komen veel voor in de Westerse poëzie, literatuur, klassieke kunst en moderne films en alles daartussen.
Iedereen heeft wel een idee van de symbolische betekenis van de roos; liefde, gratie, schoonheid. De rode roos in het bijzonder doet ons denken aan romantiek en passie.

Waar komt de symboliek van de roos vandaan?

 Afrodite en Adonis

De geschiedenis van de symbolische betekenis van de rode roos gaat terug tot de Griekse en Romeinse iconografie. De roos stond verbonden aan de godin Afrodite (Grieks) of Venus (Romeins), de godin van de liefde.

Volgens een mythe werd zij verliefd op de jonge jager en half god ‘Adonis’. Tjjdens een van zijn jachten echter, wordt Adonis dodelijk verwond door een wildzwijn.

Afrodite knield huilend aan zijn zijde en haar tranen vermengen zich met zijn bloed, welk op de aarde vallen en vervolgens de, voorheen slechts witte, rozen rood kleurde. Zo kreeg de rode roos haar symbolische betekenis van eeuwige liefde.

Christendom

In het Christendom werd de roos ook belangrijk, denk bijvoorbeeld aan de rozenkrans. De rode roos symboliseert opoffering en devotie, en de witte voor puurheid en gewaarwoording. De witte doornloze roos, stond in de gotische en renaissance kunst symbool voor de heilige maagd Maria.

Dichtkunst

De roos is een favoriet in gedichten, en vooral over de liefde.

Ook voor William Shakespeare was zij

een grote inspiratie. In een van zijn bekendste toneelstukken, Romeo en Julliet, zegt Julliet: “What’s in a name? A rose by any other name would smell as sweet.” Hiermee herinnert ze Romeo eraan dat hoewel ze van rivaliserende families komen, dat geen invloed heeft op de liefde die ze voor elkaar voelen. Onvoorwaardelijke liefde.

 

Asbeelden met “roos” symboliek